Informacje podstawowe

Powierzchnia użytkowa - to powierzchnia wszystkich pomieszczeń znajdujących się wewnątrz budynku, z wyjątkiem pomieszczeń technicznych, pomocniczych i gospodarczych (jak kotłownia, strych, schowek, spiżarnia czy garaż). Odnośnie skosów na poddaszu powierzchnię użytkową liczy się według wysokości skosów: poniżej 1,4 m nie jest ona wliczana do powierzchni użytkowej, między 1,4 m a 2,2 m liczona jest jako 50%, a powyżej 2,2 m wysokości skosu jako 100%.

Powierzchnia netto - to powierzchnia wszystkich pomieszczeń znajdujących się wewnątrz budynku. W przypadku skosów powierzchnię netto liczy się według wysokości skosów (metodą opisaną powyżej).

Powierzchnia zabudowy- to powierzchnia jaką budynek zajmuje na terenie działki. Liczy się ją w oparciu o obrys budynku na poziomie parteru.

Kubatura - to objętość danych pomieszczeń, z uwzględnieniem elementów konstrukcyjnych.

Minimalne wymiary działki - to najmniejszy wymiar terenu, który jest niezbędny do wybudowania danego budynku w myśl przepisów. Przepisy te regulują również zagadnienie wymaganej odległości zabudowy od granicy działki, i tak:

-dla budynków, zwróconych w stronę granicy ścianą z oknami czy drzwiami odległość ta wynosi 4 m,

-dla budynków, zwróconych w stronę granicy ścianą bez okien i drzwi konieczna jest odległość 3 m.

Warto pamiętać, że odległość budynku od ulicy można regulować poprzez decyzje o warunkach zabudowy. Może również wystąpić narzucona obowiązująca linia zabudowy, czyli taka, przy której musi stanąć dom. Minimalne wymiary działki odnoszą się do ścian zewnętrznych budynku.

Wysokość w kalenicy - to odległość od poziomu terenu, który przylega do budynku a szczytem tego budynku w stanie wykończonym.

Stan surowy otwarty - to zrealizowanie konstrukcji budynku (fundamenty, więźba dachowa, ściany, stropy) oraz wstępnego pokrycia dachowego.

Stan surowy zamknięty - to stan surowy otwarty, dopełniony przez stolarkę okienną, jak i drzwiową zewnętrzną oraz docelowe pokrycie dachowe, ścianki działowe i podejścia instalacyjne.

Ściana konstrukcyjna - to ściana przejmująca obciążenia z wyżej umiejscowionych elementów konstrukcji budynku.

Ścianka kolankowa - to ściana nośna poddasza, umiejscowiona nad stropem parteru. Opiera się na niej konstrukcja dachu. Ścianka ta ustawiona jest w linii ścian zewnętrznych budynku.

Ścianka działowa - to ściana dzieląca kolejne poziomy na poszczególne pomieszczenia. Nie należy do elementu konstrukcyjnego i nie przejmuje obciążeń z elementów położonych wyżej. Stąd ścianki działowe można bezpiecznie przesuwać i likwidować, co nie ma wpływu na konstrukcję budynku.